Koninginnendag 16 augustus 2011

Aansluitend aan de Kunstwandeling waarbij we het vrijwel droog hielden, hebben we een gezellige picknick gehad op het Sleenerzand. Ik denk dat er ongeveer 20 ladies aanwezig waren. Er was ook een aspirant-lid bij: Froukje uit Vries.
We hebben de jarigen van de maand toegezongen: Madame des Lunettes à Haches, Vice-queen Lady Busy Lizzy, Vrouwe Johanna von Gordyk en Châtelaine des Fleurs Belles.
Daarna zette Freule Josephine van Assen de beide queens in het zonnetje. Weer werden zij verrast door de originaliteit en de vrijgevigheid van onze Red Winks. Iedereen heel hartelijk bedankt! We doen het graag en hebben nu al afgesproken dat we volgend jaar weer met veel plezier onze koninginnendag vieren. Helaas was de QM uit Den Haag verhinderd om de koninginnendag bij te wonen. Zij kijkt uit naar een nieuwe uitnodiging.
 
Freule van Zwerfsteen tot Hunebed DPDN

Fietsuitje 9 juni 2011

Met zeven vrouwen zouden we een leuke dag gaan hebben. De start was in Norg, de geboorteplaats van Tina. Na in passende kledij op de fiets gestapt te zijn (deels gehuurde, deels eigen fietsen) werd het besluit genomen om direct eerst koffie te gaan drinken. Dit kon al na 100 meter bij een gezellige tearoom in Engelse stijl. Een goed begin. Daarna pas echt op de fiets achter Tina aan, die de tocht had uitgestippeld. Wat is de omgeving van Norg groen en wat zijn er een goede fietspaden! We startten met wind mee en het ging als vanzelf. Voor we er erg in hadden was het al lunchtijd en konden we op zoek naar een bankje. Dat vonden we niet naar ons zin, dus werd het een plek in het gras in de luwte met uitzicht op varende bootjes. Het werd een echte picknick met heerlijkheden speciaal ingekocht door Tina. Deze werden uitgestald op een kleed en we kregen er ook nog een glaasje rode wijn bij.
  
 
Na heerlijk verkwikt te zijn konden we een bezoekje brengen aan De Entree, een van-alles winkel op het gebied van wonen in De Punt. Dit was meteen ons verste punt en we konden de terugtocht aanvaarden. Het weer was gelukkig nog uitstekend. Dat bleek wel toen we bij onze volgende stop belandden: De Bijzaak in de buurt van Yde. Hier konden we neerstrijken op een zonnig terras, het was wel weer tijd voor een kopje koffie. Omdat de gastvrouw daar speciaal voor ons appeltaart had gebakken, lieten we ons overhalen. 
 
De gastheer kon ons alles vertellen en laten zien van de bijenteelt op zijn terrein: interessante zaken over koninginnen, werksters en darren. En genoeg om een winkeltje met bijzaken te runnen, waar wij graag een paar heerlijkheden van wilden aanschaffen.
Inmiddels werd het al  rap later en moesten we de terugreis verder vervolgen. Tina wilde ons nog veel meer laten zien, haar geboortehuis bijvoorbeeld, maar de route moest toch nog een beetje ingekort worden om niet te laat terug te zijn.
 
Met zo’n 30 kilometer in de benen namen we afscheid van elkaar. Tina en Anne, jullie hebben ons een enige dag bezorgd, voor herhaling vatbaar.
Ellen, Comtesse de l’ Eglise à la Cour
Foto's: Jannie Châtelaine des Fleurs belles

Veenhuizen 11 mei 2011

Nadat we ons op de parkeerplaats van het Gevangenismuseum hadden verzameld, gingen we naar het Museum voor Glas en Glastechniek. In dit museum hebben we een demonstratie glasblazen bijgewoond die werd gegeven door Cees van Olst. Cees liet op een onderhoudende manier zien hoe hij met behulp van oude technieken een prachtige vaas maakte en tegelijkertijd hield hij een van de dames wakker. Helaas konden we het eindproduct niet zien, want het moest nog afkoelen in de oven.  
Naderhand konden we de glascollectie bewonderen die we, nu we wisten hoe ze tot stand kwam, met hele andere ogen bekeken. Het museum met winkel dat gevestigd is in twee gerestaureerde voormalige gedetineerdenwerkplaatsen,  bevat de grote collectie van Cees van Olst die zowel glaskunstenaar als glasinstrumentenmaker is. Naast de glazen kunstwerken door hemzelf en anderen vervaardigd, zijn er ook tal van objecten te zien die afkomstig zijn uit de voormalige glasfabriek in Nieuw Buinen. Ook oude werktuigen die in deze fabriek gebruikt zijn om glas te vervaardigen zijn er te bekijken.
Na het Glasmuseum, zo rond drie uur, zouden we een wandeling gaan maken. Hoewel in het begin het weer er niet zo goed uitzag was het al snel opgeklaard en konden de meegebrachte paraplu’s dicht blijven. Hoewel het weer perfect was voor een wandeling wilden sommige dames die erge dorst hadden het liefst zo snel mogelijk naar een terras, want door de hitte tijdens de glasblaasdemonstratie was men uitgedroogd. Met een paar dames heeft Leny nog een deel van de wandeling gedaan. Tijdens deze korte wandeling hebben ze de moraliserende gevelstenen, het leprahuis en de ijskoepel gezien.
Op het terras van theetuin Zunneschien, waar ook beelden van Leny staan, konden we genieten van bajeskoffie of -thee met een huisgemaakt plakje cake erbij. Sommige dames hebben iets  geurigs, kleurigs of keurigs gekocht in de bijbehorende galerie. Daarna hebben we nog maar van een kopje koffie of thee (warm dan wel koud) genoten alvorens aan de terugreis te beginnen.
Al met al was het een zeer geslaagde middag waarin alles meewerkte. Ten eerste de geweldige voorbereiding van Leny, verder de mooie omgeving en de bloeiende tuin en natuurlijk het goedgemutst gezelschap.

Leny Freule Piggelmee van Theemuts tot Exstresso
Henriëtte Barones van Volle Maan tot Duistere Nacht

21 april 2011 Conventie Red Hats in Zwolle

Ja hoor, we waren er allemaal, nou ja … bijna allemaal. Omstreeks half tien vertrokken we met 20 Red Winks richting Zwolle en we hadden er zin in. Toen we uitstapten, stond het perron al vol met rood en paars geklede Rode Hoedjes. Al gauw maakte een van de organiserende ladies van Veerig Verder ons duidelijk waar we moesten zijn voor de ‘toegangsbewijsjes’. Het klopte allemaal als een bus. Even later kon de stoet op weg naar het Odeon-theater, allemaal achter de koets met paarden aan. Onderweg waren er allerlei ‘verrassingen’: o.a. een welkom bij de Sassenpoort door de stadsomroeper en herauten, Rhijnvis Feith, een bekende Zwollenaar, minderbroeders en nog veel meer verklede dames en heren uit het Zwolle van vroeger. We kwamen op plekjes die anders niet toegankelijk waren.
 
In het Odeon stond de koffie met lekkers al op ons te wachten. Het Red Hat-polsbandje zorgde ervoor dat iedereen wanneer dan ook, op haar wenken werd bediend wat betreft de drankjes. De Zwollenaartjes stonden uitnodigend op de tafels en waarschijnlijk was het daardoor niet duidelijk dat er gerekend was op een Zwollenaartje per persoon.  Sommige ‘dames’ bleken de verleiding niet te hebben kunnen weerstaan waardoor anderen jammer genoeg achter het net visten.   Iedereen werd welkom geheten door Queen Mum Minke en haar ladies. In de theaterzaal konden we genieten van een bijzonder geslaagde modeshow, ingeleid door een celliste die een eigen compositie speelde. Leerlingen van de mode-academie in Rotterdam hadden voor het organiserend comité van ‘Veerig Verder’ kleding op maat gemaakt. Het was verbluffend wat een stijlvolle, op de persoon toegesneden kleding deze jonge meisjes hadden gemaakt. De voormalig stadsdichteres Alet Boukes droeg vervolgens voor uit eigen werk en had zelfs voor deze gelegenheid nog een Rode-hoeden-gedicht gemaakt.
De lunch was eveneens uitstekend verzorgd. Bij de kraampjes in de foyer waren nog allerlei hoofddeksels, andere accessoires en heerlijkheden te koop. Het Rettekehat-koor trad op en ook konden we in het zonnetje buiten genieten en wat bijpraten met elkaar en andere Rode Hoeden.
Een van de hoogtepunten was het optreden van de dames van de Opera della Casa. Lachen en zingen! De stemming zat er goed in.
Het geheel werd afgesloten met de uitreiking van de prijzen voor de meest originele hoed. Daarna werd de vlag overgedragen aan queen Afrodyn van chapter ’t Friesche Haagje uit Heereveen want zij en haar Famkes organiseren volgend jaar de Conventie op woensdag 25 april.
We vonden het een heel geslaagde dag, fijn om met zo’n grote groep mee te maken! Met een tas vol kortingsbonnen, een fles wijn en monstertjes waarvan ik niet weet of ik ze in mijn haar of op mijn benen moet smeren, gingen we moe maar voldaan weer naar huis. We hebben genoten van deze heel leuke en gezellige dag.
Queen Mum Minke en alle ladies van Veerig Verder … BEDANKT!

Freule van Zwerfsteen tot Hunebed, DPDN

Workshop Paasbloemstuk maken op 7 april 2011.

Lady Craquelé en Freule Margaretha van Spiekerberg tot Duizendpoot hadden deze morgen georganiseerd. Er hadden zich 8 dames opgegeven. We begonnen eerst met een kop koffie/thee met cake en paaseitjes erbij. Vervolgens hebben we onder deskundige leiding van Mirjam Nienhuis (werkzaam bij één van de plaatselijke bloemisten) een prachtig bloemstuk gemaakt. Het is een feestelijk stuk geworden, opgemaakt met mos, berkentakken, bloemistenverdriet en allerlei bolletjes (o.a. narcissen, blauwe druifjes en hyacinten) en verder opgesierd met eitjes, veertjes, vlindertjes en vogeltjes.
 
Iedereen ging volgens ons tevreden naar huis.
Freule Margaretha van Spiekerberg tot Duizendpoot

Viltworkshop 23 maart 2011: Kralen maken voor de hele familie….. wat is het nut hiervan?

Toen we tegen twee uur de Wolstudio in Haren naderden zagen we al een paar “rode hoeden” rondscharrelen op het erf. We waren dus op het juiste adres aangekomen. Marijke, die de workshop gaf, had nog even overwogen om de workshop buiten te geven want het was prachtig weer. Uiteindelijk gingen we toch maar de studio in en nadat de 10e Red Wink was gearriveerd kregen we een korte uitleg over hoe we wat konden maken. Hoewel we uit veel kleuren Merinowol konden kiezen bleek dat rood en paars toch wel favoriet was.
Onder begeleiding van Marijke ontstonden de mooiste kunstwerken. De een maakte kralen voor een armband, ketting of….de hele familie. En anderen maakten weer prachtige bloemen met of zonder steel. Er ontstond zelfs een mooie kraag onder de kundige handen van de Queen, voor wie het proces soms een raadsel was dat haar een uitroep ”Wat is het nut hiervan” ontlokte. Bij de koffie kregen we een lekkernij die bijna even kunstig was als hetgeen onder onze handen ontstond. Na twee en een half uur plukken, vleien, bevochtigen, wrijven, inzepen, rollen, uitspoelen en knippen gingen we allemaal met iets moois en een voldaan gevoel richting huis. Het is zeker voor herhaling vatbaar.

Henriëtte Barones van Volle Maan tot Duistere Nacht

Naar De Buitenplaats in Eelde 17 februari 2011

Op woensdagmiddag zijn wij met ruim 20 dames naar het  museum De Buitenplaats in Eelde gegaan.
Het prachtig gebouwde museumpaviljoen  is een goed voorbeeld van organische architectuur. Ca. 110 vrijwilligers  zijn in het museum en de bijbehorende tuin actief.
Op het moment van ons bezoek exposeerden Olga Wiese en Patricia Suer. Olga met fantastisch geschilderde doeken met afbeeldingen van haar fantasieën. Soms triest of juist vrolijk, absurd of grappig, dan wel bizar of een combinatie daarvan. De meeste schilderijen zijn in 10 jaar tijd ontwikkeld, steeds een beetje veranderd c.q. bijgewerkt.
Patricia toonde haar objecten gemaakt van gebruikte materialen.
Wij kregen een leerzame rondleiding met veel info over het gebouw en de kunstenaars. Na afloop nog even een gezellig kopje koffie of thee. En gezien het lenteachtige weer was het aangenaam in de museumtuin. Een tuin beplant met veel gesnoeide buxus, taxus en een perenloofgang. Zelfs nu al prachtig om te zien en dus zeker de moeite waard om eens in de zomer terug te komen.
Dit uitje was een leuk initiatief.
Marianne, lady van Schoten tot Es.

Ook Anne van HunSe tot Drentsche A geeft spontaan haar indrukken weer:

17 Februari, mooi weer om je hoed op te zetten. Dat deden 23 ladies  van ons chapter en ze gingen naar Eelde, naar museum De Buitenplaats. Nadat ook laatste eindelijk uit tegenovergestelde richting was gearriveerd, – de dame van de rondleiding stond op straat te kijken of ze er al aankwam – bezochten we de tentoonstelling  “Het rijk de Kneuzen” van Olga Wiese (1948).  Het is haar eerste grote tentoonstelling, zeer kleurrijk. Ze verbeeldt met verf “het rariteitenkabinet” in haar hoofd. A dirty mind is a joy for ever! Bijzonder, er is zo veel te zien op haar doeken, iedere keer zie je weer een ander detail. Geregeld klonk de verzuchting hoe verzint ze het! Ook de optocht van Patricia Suèr, speciaal opgesteld bij de schilderijen van Olga Wiese was erg geestig.
Het gebouw zelf en de tuinen zijn eveneens zeer de moeite waard. Het gebouw is een ontwerp van architectenburo  Alberts & Van Huut, zij hebben ook het gebouw van de Gasunie ontworpen. In 1996 heeft H.M. Koningin Beatrix het museum geopend. Mevrouw van HunSe tot Drentsche A is er voor de gelegenheid even heen gefietst, zij woonde toen niet ver van Eelde. Wel stond zij tussen het gewone volk, men had haar geen uitnodiging gestuurd. Het organische gebouw loopt op sommige plaatsen over in de tuin, vooral ’s zomers is ook de tuin zeer de moeite waard.
Naast het museum staat het  Nijsinghuis, met prachtige wand- en plafondschilderingen. Ook leuk om een keer te bezoeken.
In het restaurant werd koffie gedronken, het was erg gezellig.
Lady Alie en Lady Heiltje, hartelijk dank voor het organiseren van dit leuke uitje.

Nieuwjaarswandeling 11 januari 2011

Dinsdagmiddag 11 januari gingen 14  ladies met rode hoedjes wandelen in het Asserbos. Het miezerige weertje mocht de pret niet drukken en al gauw gingen de rode en paarse pluutjes in de lucht, een vrolijk gezicht.
Vanaf  de parkeerplaats van de Bonte Wever liepen we naar kinderboerderij "de Hofstede" die ondermeer beheerd wordt door mensen met een verstandelijke beperking.
Met glühwein werd een toast uitgebracht op het nieuwe jaar en deden we ons te goed aan erwten- of championsoep. Met Freule Josephine van Assen voorop volgden we, hoe kan het ook anders, de rode route. Aangekomen bij de ijsbaan demonstreerde zij voor ons welke kür zij vroeger reed op de kunstschaats.
 
Het was een mooie wandeling en een gezellige locatie. Er zijn trouwens in het fraaie Asserbos nog meer routes die gelopen kunnen worden.
Tot slot gingen we nog wat drinken en daarna tegen vieren weer naar huis.

Groeten van Lady Craquelé

Het glij-uitje naar Wezup 10 december 2010

Tegen 5 uur kwamen we binnenrijden in het feeëriek verlichte dorpje. Op naar restaurant Heegen, waar we begonnen met koffie. De bedoeling was daarna iets te eten met een drankje vooraf. Maar dat liep even anders, dat werd een drankje achteraf. Het meest favoriete gerecht was de pannenkoek, maar dat bleek een beetje moeilijk. Kortom, toen de eerste al lang op was, moest de laatste Red Wink nog op haar bestelling wachten en daarbij was de kleur van de pannenkoeken ook nog wat aan de donkere kant. We zijn er maar om blijven lachen.
Hierna zijn we aan de kerstroute begonnen, waar we uiteindelijk voor gekomen waren. Het was inmiddels gaan regenen en dat op de ijs/sneeuw-ondergrond werd een hilarische onderneming. We glibberden van boerderij naar boerderij, waar van alles te zien en te koop was. Allemaal glitter en glamour en leuke hebbedingetjes, daar hoeven we verder niet over uit te wijden. Tegen 9 uur, gelukkig zonder valpartijen weer terug bij ons startpunt. Het was al met al een leuke avond en voor herhaling vatbaar, vinden wij. Verder allemaal fijne kerstdagen en een voorspoedig 2011 gewenst en tot ziens in het nieuwe jaar.
Lady Passion for Fashion en Vrouwe Johanna van Gordijk

Het Grote Verwenspel 1 december 2010

Woensdag 1 december werden we om 19.30 uur welkom geheten ten huize van onze vice-queen. Er heerste al een gezellige sfeer. We lieten onze kadootjes in een grote zak verdwijnen en in de kamer stond alles al klaar met allerlei lekkers. De koffie en thee konden worden ingeschonken.
Toen iedereen zijn plekje had gevonden, werden we welkom geheten door onze queen. De gastvrouw en degenen die hebben geholpen worden door haar bedankt voor hun inzet. De komende uitjes worden eerst nog even besproken.
Ondertussen liggen alle kadootjes op de grote tafel. We mogen er allemaal 3 afnemen en dan begint het gooien met de dobbelsteen. Na de ronde mogen we de pakjes uitpakken en nu gaat het komen. Als je al dacht dat je geweldige kado`s had, wilde dat na het gooien met de dobbelsteen nog wel eens totaal veranderen.
Ongeveer halverwege het spel zongen we gezamenlijk het Red Winks lied en werd de inwendige mens versterkt met een al of niet alcoholisch drankje en salade.
En geloof het of niet, het ene moment was de tafel te klein voor je kado`s en het volgende moment had je niets meer. Op een bepaald moment werd het hilarisch omdat zowel het paard als de slipjes zeer in trek waren.
We hebben een hele gezellige avond gehad en ieder ging met kadootjes naar huis.
 
Met een zwierige zwaai, Jonkvrouw van Enghelen tot Nagtegael.
Naschrift:
Dit door Anne veroverde paard inspireerde haar tot het volgende gedicht:

Ballade van een droevig paard

Al jaren stond ik in de schuur
Ik weet, ‘k stond in de weg
Maar dat je mij hebt ingepakt
zit mij nu in de weg

Ja ik was over en teveel
dat stemde me wel somber
maar ach, het was nu eenmaal zo
ik bleef er rustig onder

Maar toen die dag, vernederend
in karton en in papier
werd ik verpakt en ik moest mee
nu ben ik voortaan hier

Ik was toch wel aan je gewend
voelde me bij je thuis
en kijk nu eens, nu sta ik hier
bij iemand anders' huis

Wat moet ik hier, ik hoor hier niet
Ach lieve Willemien
Ik huil wat zachtjes voor me uit
zal ik je ooit weer zien?

Ach mijn betonnen paardenhart
dat krimpt ineen van pijn
Ze zijn hier heus wel goed voor mij
Maar ik wil bij JOU zijn!

Je paard Hendrik de Belg